بیل در یکی از این نامه ها در 31 مارس 1953 برای ماریون نوشت: "از وقتی دعا کرده ام که خداوند مرا از وابستگی مطلق به افراد، اشیاء یا شرایط رها کند، آنقدر وضعیتم بهتر شده که انگار برای بار دوم، به تجربه ی تحول رسیدم".

در آوریل همان سال برای جف نوشت:
کم کم دارم می فهمم که ریشه ی همه ی مشکلاتم، #وابستگی_مطلق و همیشگی به پرستیژ شخصی، امنیت و وابستگی عاشقانه بوده است هر وقت در این مسائل مشکلی پیش می آید، افسردگی ایجاد می شود.

حالا می فهمم که این وابستگی به انسانها و شرایط، برای دست یافتن به امنیت عاطفی، اشتباهی بسیار بزرگ و مخرب است که ما را بدبخت و سیه روز می کند این میل به وابستگی، این وابستگی شدید به انسان ها و موقعیت ها، فقط باعث ایجاد ناسازگاری و کشمکش می شود، هم به صورت سطحی و هم به صورت عمقی، ما از افراد و شرایط خواسته هایی داریم، که لاجرم باعث شکست و ناکامی ما می شود تنها مجرای امن و مطمئن، وابستگی مطلق به خود خدا است.

کتاب روح راهنمایی
مکاتبات بیل ویلسون با راهنما و مشاور معنوی اش، پدر اد داولینگ
فصل ششم؛ مه ارغوانی، افسردگی
صص 69 و 70

'

برای ورود به کانال قدمها وسنت ها روی لینک پایین کلیک بکنید

https://t.me/gadam_sa