دوازده قدم ودوازده سنت

7 آذر خود بودن
«فروتنی واقعی در این است که بپذیریم خود باشیم
و در این راه صادقانه تلاش کنیم.»
کتاب پایه
v
فروتنی مفهوم گیجکنندهای است. چیزهای زیادی درباره تحقیر میدانیم، اما فروتنی ایده جدیدی است. این مفهوم به طور مشکوکی مانند خود را بر خاک افکندن، کرنش و عقب کشیدن پا هنگام تعظیم است. اما اینها به هیچ وجه فروتنی نیستند. فروتنی واقعی، صرفاً این است که خود را بپذیریم.
وقتی به قدمی میرسیم که در آن از کلمه "با فروتنی" استفاده شده، اجرای این اصل را شروع کردهایم. قدم چهارم این فرصت را در اختیار ما قرار میدهد که بررسی کنیم واقعاً چه کسی هستیم و قدم پنجم به ما کمک میکند این آگاهی را بپذیریم.
عمل فروتنی شامل پذیرفتن سرشت واقعی خود و خود بودن صادقانه میشود. نه مجبور هستیم خود را بر خاک افکنیم یا تحقیر کنیم و نه باید تلاش کنیم باهوشتر، ثروتمندتر یا خوشبختتر از آنچه واقعاً هستیم، به نظر برسیم. فروتنی صرفاً بدین معناست که تظاهر را کنار بگذاریم و تا حد توان صادقانه زندگی کنیم.
v
فقط برای امروز: اجازه میدهم آگاهی از سرشت واقعیام، اعمال من را هدایت کند. امروز، همان طور که با خود روبرو میشوم با دنیا روبرو میشوم.

پذیرش
28نوامبر 7آذر
پذیرش ابزاری قدرتمنداست.وقتی آن رابکاربردم توانستم قدم های بزرگی رادربهبودیم بردارم.درآغازباقدری فروتنی به پذیرش به عنوان یک عقب نشینی نگاه میکردم.احساس میکردم مثل این است که من تسلیم انصراف شده ام.
باتصمیم گیری درموردبه کاربردن یک گفته قدیمی رابه خاطرمی آورم"دری راکه امتحان نکردی نزن"همه انرژی وتوان خودرابرای متقاعدکردن اجباری خویش درموردمسایلی که خودبه وجودنیاورده بودم استفاده میکردم.
من هیچ قدرت یاکنترلی روی این موضوعات نداشتم حتی اگردرباره بزرگسالانی بودکه آنهارادوست داشتم یاازآنها مراقبت میکردم .هنگامیکه پذیرش راآن گونه که نشریات پیشنهادمیکند,بکاربردم,شبیه دستکش مناسبی بودکه مفیدبودنش راثابت میکرد.
کاری که تصمیم گرفتم انجام دهم پرسیدن این سوال ازخودم ."ایااین مشکل من است؟آیاقدرتی دارم که آن راتغییردهم؟آیابایددرنتیجه آن دخالت کنم یااجازه دهم شخصی که این انتخاب راداشته خودش آن راتجربه کند؟"وقتی که به این سوالات جواب میدادم تصمیم میگرفتم که سکوت کنم,ابزارخوبی بود.حالاکه آنهاراامتحان کرده ام حال خوبی دارم چون میدانم برایم کارمیکند.
تفکری برای امروز：امروزاطمینان دارم مطالبی راکه به بهترین شکل به کارمیبرم بهترین کارکردرابرایم دارند.

هفتم آذرماه
گاهی اوقات در جلسه می نشینم و نمی دانم چطور در خواست کمک کنم . ممکن است در دردهایم اسیر شوم و احساس کنم بعضی چیزهای ناشناس در درونم متلاشی میشوند خشک ام میزند فکر میکنم اگر حرکت نکنم آنها دور میشوند بنابراین درخواست کمک نمیکنم ، صحبت نمیکنم و دردم بزرگتر میشود . آیا ظاهرم آرام بنظر میرسد ؟ نه اشتباه نکنید من تنها از اینکه اجازه دهم حقیقت را ببینم ترس دارم . شاید تصور کنید که من آدم احمق و ضعیفی هستم ، شاید مرا طرد کنید . بنابراین صحبت نمیکنم و دردم باقی می ماند . اما من گوش میدهم و نیروی برترم آنچه را که نمیتوانم برای خود انجام دهم ، از طریق دیگران برایم ممکن می سازد . مثلا فردی در جلسه مشارکت میکند و بسیاری از احساساتی را که من از مطرح کردن آن میترسم ، بیان میکند . ناگهان دنیای من بزرگ میشود و کمی حالم بهتر میشود . مدتی است که تنها نیستم .
یاد آوری امروز
کی از معجزاتی که در الانان یافته ام این است که اغلب هنگامی کمک میرسد که شدیدا به آن نیاز دارم ، وقتی که قادر به تقاضای کمک نیستم گاهی اوقات کمک به طرف من می آید و وقتی نمی دانم چه بگویم لغات مورد نیازم را دریافت میکنم . زمانی که در مورد آنچه در قلبم است مشارکت میکنم شاید به شخصی که نمیتواند خود را پیدا ، پیامی برسانم . امروز نیروی برتری دارم که نیازهای مرا میداند . همچنانکه قدم بر میدارم ، دنیا نیز با من همگام میشود .

هفتم آذر: اگر دعای تو فقط شکر گزاری باشد، همین کافیست .
از وقتی با انجمن نیکوتینی های گمنام آشنا شده ام در همه جا و همیشه "خدا را شکر برای یک روز پاک دیگر" ورد زبانم است. به خاطر پشت سر گذاردن یک روز سخت و حضور در جلسه امشب و کمک شما شکرگزارم. به خاطر دعای آرامش که در طول روز بارها و بارها آن را تکرار می کنم شکرگزارم. به خاطر نشریات نیکوتینی های گمنام شکرگزارم. راه های بسیاری برای عبادت وجود دارد: نشستن به زانو، در گوشه ای آرام نشستن و گوش دادن، قدم زدن در طبیعت، پیوستن به انجمن مذهبی خود، آواز خواندن، دعوت از خدا و بسیاری راه های دیگر همگی شیوه های گوناگون عبادت است که هر کس آن را به شیوه خاص خود انجام می دهد و هیچ محدودیتی برای هیچ کس وجود ندارد. صلح و آرامش یک فرایند روزانه، هفتگی و ماهانه است. برای کسی که در مسیر بهبودی واقع گردیده است، رسیدن به صلح و آرامش درونی به راستی یک فرایند روزانه است.
برای امروز، برای شکرگزار بودن و صلح و آرامش درونی دعا می کنم.

اراده خداوند2 آذر
«آرامش حاصل از "رهایی از قید و بند و سپردن خود به خداوند" به ما در تشکیل یک زندگی که ارزش زیستن را دارد، کمک میکند.»
کتاب پایه
v
در دوران اعتیاد از اینکه اگر همه چیزهای اطراف خود را کنترل نکنیم چه اتفاقی میافتد واهمه داشتیم. بسیاری از ما برای حفظ مصرف مواد خود دروغهای پیچیدهای ساختیم. برخی از ما همه اطرافیان خود را در تلاشی بیامان برای گرفتن چیزی از آنها فریب دادیم تا بتوانیم مواد بیشتری مصرف کنیم. تعدادی از ما تلاش زیادی کردیم تا مانع از صحبت کردن دو نفر با یکدیگر و احتمالاً افشای دروغهای خود شویم. برای حفظ این خیال باطل یعنی اعمال کنترل بر اعتیاد و زندگی خود رنجها کشیدیم. در این فرآیند، خود را از تجربه آرامشی که از طریق تسلیم شدن به اراده نیرویی برتر حاصل میشود، باز داشتیم.
در دوران بهبودی خود، مهم است که از خیال باطل اعمال کنترل دست برداریم و به نیرویی برتر تسلیم شویم که اراده او برای ما از هر چیزی که میتوانیم با فریبکاری و تقلب برای خود تدبیر کنیم، بهتر است. اگر متوجه تلاش خود برای کنترل نتایج و ترس از آینده شویم، میتوانیم برای تغییر این روال اقدامی انجام دهیم. به سراغ قدمهای دوم و سوم خود میرویم و چیزهایی را که درباره نیرویی برتر به باور رسیدهایم، بررسی میکنیم. آیا واقعاً معتقدیم این نیرو میتواند از ما مراقبت کند و سلامت عقل را به ما باز گرداند؟ اگر چنین است، میتوانیم با تمام فراز و نشیبهای زندگی، نومیدیهای آن، غم و غصههای آن، شگفتیهای آن و شادیهای آن زندگی کنیم.
v
فقط برای امروز: تسلیم میشوم و اجازه میدهم اراده نیروی برتر در زندگی من به وقوع بپیوند. هدیه آرامش را که این تسلیم به ارمغان میآورد، میپذیرم.

عجز...23نوامبر.2اذر
درحالیکه سعی میکردم زندگی عزیزم راکنترل واداره کنم,ظاهراشخص خودم رارهاکرده بودم.به اینده نگاه کردم ونتایج افکاروسواس گونه ام رادیدم.فکرکردم کارکردن روی خودم سخت است ودیگرنمیتوانستم دیگران رابه خاطر چیزی که میدیدم واحساس می کردم سرزنش کنم.اقرارکردم که دربرابرمعتادعاجزم وبه این باوررسیدم که فقط ایمان به یک نیروی برترازخودم میتواندمرابرای زندگی روزبه روزدربهبودی ازادسازد.
ازان جاییکه دربرابرعزیزم عاجزبودم به میرسیدکه دربرابرانجام کارهای خوب برای خودم عاجزم.
برای شروع مشکل داشتم بهانه خوبی داشتم باکارکردقدم دیدم که علی رغم موفقیت خودم باکمک نیروی برترم میتوانم برای خودم خوب باشم.
اماده شدم که نیروی برترم نواقصم رابرطرف کرده وبه من کمک کندزندگی خودم رااداره کنم.
وقتی میترسم ازاینکه چه اتفاقی ممکن است پیش بیای,برنامه به من
کمک میکردکه نقشه کشیدن برای اینده وماندن درگذشته مراراکدنگه میدارد.
بدون اینکه بتوانم روبه جلودرمسیربهبودی حرکت کنم .ایمان به نیروی برترازخودم راجایگزین ترس کردم واینکارکمک کردتارشدکنم.
تفکری برای امروز：
دوست خوبی برای خودم خواهم بود یه کارخوب برای خودانجام خواهم دادباخودم هم مثل دیگران بااحترام رفتارخواهم کرد.امروزروی احساسات خوب وشادخودم تمرکز خواهم کردسپاسگزارخواهم بود
امروزبه خاطراینکه شادی درزندگی ام هست خواهم خندید

دوم آذرماه
بسیاری از ما وقتی که از تمرکز بر دیگری و وسواس و نگرانی برای هر شخصی به جز خویش رها میشویم ، آرامش ذهنی پیدا میکنیم و با آرامش ذهن بی هدف می شویم ما میدانستیم در یک موقعیت بحرانی چگونه زندگی کنیم اما غالبا این مستلزم ذره ای تعدیل بود تا به آرامی تسکین یابد . بهای آرامش خاموش بودن دائمی ذهن از زمزمه های ذهنی ایت که وقت زیادی را میگرفتند . و با برداشتن تمرکز خود از دیگران به یکباره فرصت زیادی پیدا کردیم و متعجب بودیم چگونه این اوقات را ر کنیم . من در نتیجه به کارگیری برنامه الانان بیشتر و بیشتر آرام شدم . ولی دوباره خودرا در چنگال ترسهای قدیمی پیدا کردم و متعجب شدم ، انگار میخواستم در بحران باقی بانم . دریافتیم مادامیکه ذهن من مشغول بود ، نمی دانستم چگونه احساس سالمی داشته باشم وقتی نگران بودم ، احساس گرفتاری میکردم و در نتیجه تا اندازه ای کنترل میکردم همچنانکه تمرین میکردم راهنمای من پیشنهاد کرد تلاش کنم ، حتی هنگامیکه احساس ناراحتی یا تردید میکنم آرامش درونی خویش را حفظ کنم . وقتی به این توصیه عمل کردم بارها و بارها به خود اطمینان بخشیدم که در عین سلامتی تحت مراقبت نیروی برتر از خود هستم . امروز میدانم که سلامت عقل و آرامش نعمتهایی هستند که من در نتیجه تلاش ایمانم بدست آورده ام . با تمرین یاد خواهم گرفت که به آرامش اطمینان کنم .
یاد آوری امروز
.امروز از آرامش لذت خواهم برد میدانم که لذت بردن از آرامش اطمینان بخش است . "آرام باش و بدانکه من باتو هستم

دوم آذر: شاید جایی که در آن زندگی می کنیم چندان دارای اهمیت نباشد. اما چگونگی زندگی ما حائز اهمیت است.
انسانها،مکانها و چیزهای بسیاری وجود دارند که با روبرو شدن با آن ها خاطرات گذشته در ذهنم بیدار می شوند. دود سیگار یکی از این چیزهاست. پس از ماه ها ترس از لغزش عاقبت به کمک نیروی برتر وسوسه مصرف نیکوتین از وجودم پاک شد. ترس از لغزش کاملا غیر ضروری بود. بیماری من می خواهد باور کنم قرار گرفتن در مکان هایی که نیکوتین مصرف می شود مرا به سمت لغزش می کشاند. اما این اصلا واقعیت ندارد. با اینکه دوست ندارم در مکان های مصرف قرار بگیرم اما گاهی اوقات اجتناب از آن امکان پذیر نیست. وقتی نمی توانم اوضاع را تغییر دهم پذیرش بهترین راه حل است. در میان مشارکت اعضاء در جلسات شاهد مشارکت اعضایی هستم که با اقرار به وسوسه که به دلیل واقع شدن در مکان های مصرف در آنان به وجود آمده از آن رها می شوند. همیشه به یاد خواهم داشت که در این برنامه از نعمت یک راهنمای آزاد همانند بسیاری راهنماهای دیگر و دوستان بهبودی که در زمان حال زندگی می کنند برخوردارم، دوستانی که رها از مصرف نیکوتین زندگی می کنند و دیگر اشتباهات گذشته را تکرار نمی کنند.
برای امروز، دعای آرامش را زمزمه و همدردی با دیگران را تجربه خواهم کرد.

سنت یازده
22نوامبر.......یکم آذر
مشارکت پیام نارانان باکسانی که نیازدارندمهم است.زیراهدف اصلی نارانان ارایه کمک واسایش به کسانی است که ازاثرات اعتیادفرددیگری رنج میبرند.بااین این وجود,ازان جاییکه "گمنامی اساس روحانی تمام سنت های مامیباشد"نبایدخیلی به تبلیغ برنامه نارانان به صورت همگانی علاقه مند باشم.
من به عنوان یک فردمیتوانم مشارکت کنم که چطورنارانان به من کمک کرده است وبه دیگران هم پیشنهادبدهم مه انهامیتوانندهمان کمک رابیابند.
سنت یازده به من یاداوری میکندکه این انتخاب شخصی است .ممکن است بعضی اعضاراحت نباشندکه عضویتشان درنارانان رادراجتماع بیان کنند,یااینکه نیازنیست هرعضوی ,عضویتش رافاش کند.
درسطح عمومی (مطبوعات ,رادیو,فیلم,اینترنت,ودیگرشکل های رسانه جمعی)نبایدموعظه کنم یااموزش دهم .نبایدمتعصب باشم وسعی داشته باشم دوستان وخانواده ام رابه زوربه جلسات بکشانم.وقتی باروش های جدی,مسایل خودرامدیریت میکنم,بابخشش,رفتاری مثبت ,عاشقانه تر,تغییری مثبت رانشان میدهم والگوی خوبی میشوم,این رفتاری است که دیگران به ان توجه خواهندکرد.وقتی انهااین تغییرات مثبت راکه درزندگی ام اتفاق افتاده میبینند,ممکن است جذب برنامه شوند.
قسمت دوم سنت یازده به من یاداوری میکندکه من همیشه باید"گمنامی تمام اعضای NAرامحترم بدارم"به عنوان فردی که یک معتادرادوست داردممکن است به معتادبهبودیافته ام مغرورشده وبخواهم موفقیت اورابادیگران مشارکت کنم.به دوستانی که عزیزمعتادی دارند بگویم："ببیندNAبرای معتادم چکارکرده است"این وظیفه من نیست .برچسب معتادحتی بعدازسالهابهبودی میتواندابروی معتادم راببرد.فقط زمانی که خودمعتاداحساس کندزمان مناسبی برای گفتن ان است حق داردبه دیگران بگویدکه برنامه NAب ای اوچکارکرده است.
تفکری برای امروز：بایدبه خاطرداشته باشم [دوصدگفته چون نیم کردارنیست]قبل ازاینکه.به دیگران درموردنارانان حرفی بزنم,بایدمطمعن شوم که انهامیخواهند."روابط عمومی مابراصل جاذبه است تاتبلیغ,ماهمیشه گمنامی خودرادرسطح مطبوعات ,رادیووفیلم حفظ میکنیم خصوصامراقب هستیم گمنامی تمام اعضاNAرامحترم بداریم."سنت یازده نارانان

1 آذر ابتدا پایه و بنیان
«وقتی شروع به ایفا کردن نقش خود در جامعه میکنیم، آزادی عمل به ما کمک میکند اولویتهای خود را ردهبندی کنیم و ابتدا کارهای اساسی را انجام دهیم.»
کتاب پایه
v
مدتی زیادی از پاکی ما نگذشته که برخی از ما اولویتهای دیگری را در رأس بهبودی خود قرار میدهیم. شغل، خانواده، روابط، همه اینها بخشی از زندگی هستند که وقتی اساس بهبودی خود را بنیان نهادیم، به آنها دست مییابیم. اما قبل از اینکه کار اساسی و دشوار بنیان نهادن اساس بهبودی خود را انجام دهیم، نمیتوانیم زندگی مستحکمی را برای خود بسازیم. مانند خانهای که روی شن ساخته شده، این زندگی در بهترین حالت متزلزل است.
قبل از اینکه همه توجه خود را به بازسازی چهارچوب دقیق زندگی خود معطوف کنیم، باید اساس بهبودی خود را بنیان نهیم. ابتدا اقرار میکنیم اساسی نداریم و اعتیاد زندگی ما را کاملاً غیر قابل اداره ساخته است. سپس، با کمک راهنما و اعضای جلسه همیشگی خود به نیرویی که برای زمینهسازی زندگی ما به قدر کافی قدرتمند است، ایمان پیدا میکنیم. خرابی را از محلی که آینده خود را بر آن خواهیم ساخت، اصلاح میکنیم. سرانجام، با اصولی که در امور روزمره خود اجرا میکنیم، به طور عمیق و عملی آشنایی پیدا میکنیم: بررسی صادقانه خود، اطمینان به راهنمایی و قدرت نیروی برتر خود و خدمت به دیگران.
وقتی اساس ما آماده شد، میتوانیم با تمام انرژی برای منسجم کردن زندگی خود به جلو حرکت کنیم. اما ابتدا باید از خود بپرسیم آیا پایه و بنیان ما محکم است یا خیر، چراکه بدون پایه و اساس، هر چیزی که میسازیم، مدتی طولانی دوام نمییابد.
v
فقط برای امروز: به بنیان نهادن اساسی محکم برای بهبودی خود اهمیت میدهم. میتوانم بر روی این اساس، یک عمر بهبودی را بنا کنم.

یکم آذرماه
پیش از حضور در الانان زندگیم را در رویا و وعده هایی که روزی خاص از راه می رسیدند صرف کرده بودم ، روزی خاص که "یک روزی" نامیده میشد . روزی آن پروژه را شروع یا تمام خواهم کرد . روزی با دوستی که مدتی است از او بیخبرم تماس خواهم گرفت . روزی اجازه خواهم داد آنها بدانند چه احساسی دارم . روزی خوشحال خواهم بود . روزی قصد سفر خواهم کرد . شغلی پیدا میکنم . و .........فقط منتظر باش و ببین . انتظار ، همانگونه که منتظر بودم الکلی از نوشیدن دست بکشد . انتظار برای گرفتن دوستان جالب توجه و فرصتی مناسب برای وارد عمل شدن و تغییر هر شخص دیگر . اما الانان به من کمک کرد تا ببینم امروز میتواند همان روزی باشد که من همیشه در انتظار آن بودم . بیست و چهار ساعت برای انجام تمامی آنچه میخواهم انجام دهم ، فرصت کافی نیست . اما فرصتی برای شروع به حقیقت پیوستن رویاهایم استبا طلب راهنمایی از نیروی برترم و برداشتن قدمی کوچک در جهت انتخاب هایم قادر خواهم بود ، بیشتر از آنچه تصور میکردم امکان پذیر است عمل کنم .
یاد اوری امروز
امروز منتظر مهتاب ، یک روز بارانی ، سیصدو شصت و ششمین روز سال ، با یک روز خاص برای انجام کارهای خوب زندگی نخواهم کرد هر تردیدی با خود چیزهایی را به تعویق می اندازد و روز ها با تاسف بیشتری از پی هم از دست میروند . آنچه را که میتوانید انجام دهید و یا فکر میکنید که میتوانید انجام دهید شروع کنید ، زیرا در شهامت ، معجزه ، قدرت و نبوغ وجود دارد .

یکم آذر: کمال طلبی مانع پیشرفت در مسیر کمال است.
مشغله زیادی دارم. عجله می کنم. پر حرفی می کنم. زمانی زیادی را با کامپیوتر و حرف زدن با تلفن هدر می دهم. گاه فراموش می کنم چیزی بخورم و یا پرخوری می کنم. یا بیش از حد می خوابم و یا به قدر کافی نمی خوابم. گاه پرخاشگر و ناسازگار و گاه مطیع و آرامم. ورزش نمی کنم و بیش از اندازه شکر و کافئین مصرف می کنم. درگیر دوگانگی بالا و پائین ها، سیاه و سفیدها و آرام و عصبی بودن ها هستم. گاه فراموش می کنم که تمام این دو گانگی به این دلیل است که به تازگی قطع مصرف نیکوتین کرده و جسم و روح و روانم در حال سم زدایی مواد شیمیایی و سمومی است که طی سالیان سال با مصرف نیکوتین در خود انباشته ام. وقتی متوجه می شوم به تازگی با کمک راهنما و انجمن نیکوتینی های گمنام قطع مصرف کرده ام آرام می گیرم. شعار رها کن و به خدا بسپار را به خاطر می آورم و اجازه می دهم تا نیروی برتر از من مراقبت نماید و قدم اول، دوم و سوم را در ذهن مرور می کنم. من عاجزم اما نیرویی برتر از من وجود دارد که می تواند از من مراقبت کند و من تصمیم گرفته ام تااراده و زندگیم را به مراقبت این نیرو بسپارم.
برای امروز، شاید توان سپردن اراده و زندگی را به نیروی برتر نداشته باشم، اما می توانم واگذاری به او را به خاطر آورم.