به جای #سرزنش،تلاش می کنیم تا تجربیات دوران کودکی و بزرگسالی مان را که ریشه رفتارهای ناسالم هستند،مرور کنیم.
متوجه می شویم چطور عاجز بودن و #غیر_قابل_اداره_بودن از همان کودکی رشد کرده و به تدریج خودشان را در رفتارهای بزرگسالی و روابطمان نشان داده اند.
ما می پذیریم که هرچه بیشتر تلاش میکنیم تا دیگران و خودمان را #کنترل کنیم ،زندگی مان بدتر می شود.
به جای سرزنش کردن خود و دیگران ،از احساسات خویش درباره ی تجربیات دوران کودکی و بلوغمان اگاه شده ونیز درمی یابیم که فهرست کردن خسارت هایی که در دوران کودکی و زندگی بلوغ مان تجربه کرده ایم به نظر مفید می رسد.
مابه خودمان اجازه می دهیم که بخاطر این خسارت ها اندوهناک شویم؛و این یعنی همان درد و خشمی که مدت های مدیدی است در خود نگه داشته ایم.
با رهاکردن این احساسات ،شروع به ازادسازی انرژی هایی می کنیم که رفتارهای هم وابسته گانه ی مان را هدایت می کنند.پی می بریم که رفتارهای هم وابسته گانه ی تحت نفوذدراوردن ،کنترل کردن و دوری کردن تنها مارا در قعر ناامیدی رها کرده اند.
-از #نشریه
هم وابستگان گمنام
فصل سوم صفحه ی ۲۶
برای ورود به کانال قدمها وسنت ها روی لینک پایین کلیک بکنید
https://t.me/gadam_sa

