رنجِ [پدر اِد] نه تنها ناشی از [بیماریِ] آرتریت و اتهامهای یسوعیهایِ [هم مسلکِ] دیگر، بلکه ناشی از اعتیاد به #سیگار و #پرخوری هم بود. در سال ۱۹۴۴ دوستان او در #AA در سَنْتلوئیز از او خواستند، که از سیگار کشیدن دست بردارد. او بوسیلهی #دوازدهقدم ، سیگار را ترک کرد و برای بیل نوشت: «سیگار را ترک کردهام، اما دارم مثل خوک چاق میشوم».
برای یکی از دوستانش نوشت: «با غذاهای اشتها آور طوری برخورد میکنم، که یک الکلی با الکل برخورد میکند ... حالا میدانم، واکنشم نسبت به برخی غذاها، مانند واکنش الکلی به الکل است و راهِ رسیدن به سلامت عقل، پرهیز شدید است».
او که با افراط و اعتیاد بیگانه نبود، به شوخی به بیل و [همسرش] لوئیز میگفت که آنها باید برای او انجمن «چاقهای آشکار» و برای بیل «نیکوتین برای هیچکس» را راهاندازی کنند.
این افراطها (پرخوری و نیکوتین) مرگِ این دو انسان خوب [پدر اِد و بیلویلسون] را تسریع کردند.
#کتاب روح راهنمایی ، مکاتبات بیلویلسون یکی از بنیانگذاران #الكلیهایگمنام با راهنما و مشاور معنویاش پدر اِد داولینگ