روند طبیعی رشد و همینطور روند مخرب شکل گیری وابستگی ها و مراحل بهبودی
خود واقعی =انسان در حالت خدامحوری . انسان در حالت هشیاری و وابستگی مطلق به خداوند.انسان رها و آزاد از هر نوع وابستگی به غیر خداوند .انسان رها از ترس و غم و اندوه.انسان در حال رشد.انسانی که خود را مامور انجام خواسته های خدا بداند .انسانی که از خدا دستور می خواهد نه اینکه به خدا دستور و لیست خواسته هایش را بدهد.وابستگی به خدا از طریق ابزارهایی مثل راهنمای بهبودی گرفتن،جلسات بهبودی ،دوستان بهبودی ، راهنمای بهبودی دیگران شدن ،نشریات بهبودی ،12 قدم بهبودی از وابستگی ها ،خدمت کردن ،دعا کردن و دعوت از خداوند برای در دست گرفتن هدایت زندگی خود و ابزارهایی مثل دین و مذهب .خود واقعی جریان رشد طبیعی خود را به این صورت دنبال می کند که خدامحور است یعنی خود را مامور و جانشین خدا روی زمین می داند و به دنبال انجام خواست و اراده خداوند است و برای تشخیص آن دعا و مراقبه میکند و قبل از انجام کارها از اهل فن آن مشورت می گیرد و هرجا اشتباهی میکند که نمی تواند آنرا تشخیص دهدبه کمک راهنما آن را تشخیص میدهد ،به آن اقرار میکند و آن را جبران میکند و رویه فکری و احساسی و رفتاری اش را اصلاح میکند .زمانی که می خواهد دست خدا را بگیرد دست انسانی که درخواست کمک دارد را می گیرد.
خود بیمار = انسان در حالت خود محوری .انسانی که خود می خواهد اوضاع و جریان زندگی اش را کنترل و هدایت کند.انسانی که با خدا ارتباط ندارد و از خداوند دعوت نمیکند وارد زندگی اش شود.انسانی که خدا را مامور انجام خواسته های خود می داند نه اینکه خود را مامور انحام خواسته های خدا بداند.وقتی که انسان خودمحور میشود و به دنبال انجام خواسته های خود می باشد حتی اگر در تناقض با خواست و اراده خداوند باشد و وقتی که به علت این خود محوری و برطرف نشدن نیاز روحش به اتصال به خدا دچار خلا روحی می شود می خواهد این نیاز را با یک عامل خارجی پر کند غافل از اینکه هیچ عامل خارجی از جنس این نیاز نیست و نمی تواند آنرا برطرف نماید .همچنین انسان در حالت بیماری در برخورد با اشتباهاتش دیگران را مقصر میداند و از آنها رنجش می گیرد و با اشاره به تقصیرات آنها می خواهد سهم و نقش و اشتباهات خودش را پنهان کند و به این ترتیب با صادق نبودن با خود و انکار اشتباهاتش و اصلاح نکردن آنها از مسیر طبیعی رشد خارج می شود و در مسیر تخریب جسمی و روحی و روانی و اجتماعی قرار می گیرد و برای تسکین درد ورنج این تخریب و پرکردن خلا روحی خود از عوامل مختلفی سو استفاده می کند و به آنها وابسته می شود و تخریب شدت بیشتری پیدا می کند تا اینکه یا وارد مسیر بهبودی از وابستگی ها شود یا در اثر وابستگی های خود بمیرد و از هدف خلقت خود که حرکت در مسیر رشد است باز بماند.
درک امروزم اینه که در یک روند بیمارگونه خود واقعی من به ترتیب زیر وابستگی های که نام می برم مدفون میشه:
اولین لایه وابستگی =وابستگی به رنجش .یعنی مقصر دانستن دیگران برای حال و احساس بد خود برای فرار از دیدن و پذیرفتن اشتباهات خود.
دومین لایه وابستگی =هم وابستگی .یعنی وابستگی به دیگران.یعنی سو استفاده از دیگران یا وابستگی به دیگران برای تغییر دادن یا کنترل کردن احساسات و یا برای پرکردن خلا درونی.
یعنی یا نقش خدا را بازی کردن برای دیگران و تلاش برای مراقبت بی جا از آنها یا تلاش برای تغییر دادن آنها یا تلاش برای تسلط بر آنها,
یا نقش خدا را به دیگران دادن و به دیگران تکیه کردن یا تلاش برای به دست آوردن تایید آنها یا ترسیدن بی جا از قدرت آنها.
سومین لایه وابستگی = وابستگی به غذا .یعنی سو استفاده از غذا یا وابستگی به غذا برای تغییر دادن یا کنترل کردن احساسات و یا برای پرکردن خلا درونی.
چهارمین لایه وابستگی= وابستگی جنس.ی .یعنی سو استفاده از لذت های جنس.ی یا وابستگی به لذت های جنس.ی برای تغییر دادن یا کنترل کردن احساسات و یا برای پرکردن خلا درونی .لذتهای جنس.ی مثل :خیال پردازیهای جنس.ی ،تماشای عکسها و فیلمهای جنس.ی،چشم چرانی ،و روابط جنس.ی با خود یا دیگران .
پنجمین لایه وابستگی = وابستگی به فعالیتهای مختلف مثل کار ،تحصیل ،خرید کردن و پول خرج کردن ،بازی ،رفیق بازی ،ورزش ،قماربازی ،کفتر بازی ،بازیهای کامپیوتری ،اینترنت و شبکه های مجازی و... . یعنی سو استفاده یا وابستگی به این کارها برای تغییر دادن یا کنترل کردن احساسات و یا برای پرکردن خلا درونی. وقتی از این فعالیتها سواستفاده شود همه اینها باعث تخریب جسمی ،روحی و روانی می شوند.
ششمین لایه وابستگی =وابستگی به مواد مختلف مثل سیگار ،قلیون،انفیه ،ناس ،مواد مخدر ،الکل و... برای تغییر دادن یا کنترل کردن احساسات و یا برای پرکردن خلا درونی
و در مسیر بهبودی لازم است که به طور معکوس این لایه ها را برداریم تا خود واقعیمان را بازیابی کنیم .و برای برداشتن هرکدام از این لایه ها می توان از انجمن دوازده قدمی مربوطه کمک گرفت .مثل انجمن الکلی های گمنام .معتادان گمنام . نیکوتینی های گمنام . پرخوران گمنام. معتادان جنس.ی گمنام . هم وابستگان گمنام ،مثل انجمن های فرزندان و خانواده های معتادان یا الکلی های گمنام و....
طبیعت خلقت
1.انسان به طور طبیعی نیاز روحی به ارتباط و اتصال به خداوند دارد و می تواند از ابزارها و واسطه هایی کمک بگیرد تا سریعتر و راحت تر این ارتباط و اتصال برقرار شود.
اگر انسان از این نیاز روحی آگاه نباشد یا به دنبال رفع طبیعی این نیاز به وسیله ارتباط با خدا نباشد سعی خواهد خلا بوجود آمده را با عوامل خارجی پر کند و یا سعی می کند با افراط در براورده کردن سایر نیاز ها این خلا را پرکند که همه اینها منجر به وابستگی و دور شدن هر چه بیشتر انسان از خداوند میشود و در نتیجه آرامش و قدرت و سلامتی جسمی و روحی و روانی انسان کمتر و کمتر می شود.
2. قانون عمل و عکس العمل :انسان وقتی اشتباهی انجام می دهد یک عکس العمل منفی در او ایجاد میشود که باعث آزار او میشود و انسان برای رهایی از آن آزار و آشفتگی درونی نیازمند است تا آن اشتباه را شناسایی کند و اصلاح کند تا به آرامش برگردد. اما اگر انسان با خود صادق نباشد یا اشتباه خود را تشخیص ندهد به جای اصلاح اشتباهش از یک مسکن استفاده می کند تا موقتا به آرامش برگردد.
این مسکن میتواند رنجش یا مقصر دانستن دیگران باشد یا بهره گیری از لذتهای موقت مثل لذت خوردن و لذتهای جنس.ی و... یا استفاده کردن از انکار برای پاک کردن صورت مسئله یا استفاده از از بین برنده های هشیاری برای درد نکشیدن مثل مواد مخدر مثل موسیقی غنا مثل خواب و... باشد.
استفاده از این مسکن ها باعث وابستگی به آنها و تخریبات ناشی از استفاده مکرر از آنها و متوقف شدن و به تعویق افتادن رشد انسان می شود.