هر فردی که دیگران را بیشتر از خودش دوست میدارد، قدیس است. مهم نیست به کدام ملت و مذهب و طریقت پیرو است، به یقین که مرتبهی روحانیِ والایی کسب خواهد کرد. دوست داشتن دیگران بیشتر از خود، سّرِ اعظم است. مهم نیست که مخاطب عشق تو انسان باشد یا حیوان. اگر بتوانی خودت را وقف دیگران کنی، به جایگاه بوداگونگی دست یافتهای. هیچ مشکل و شکی در آن نیست.
مهم نیست که تو کیستی! مهم نیست که به روشهای معنوی خودت چه حسی داری و حتی مدت زمان تمرین هم مهم نیست، همانقدر که بتوانی این نوع عشق را داشته باشی، کافی است و نیازی به هیچ پرسش و جستجویی نیست. اگر بتوانی خودت را وقف دیگران کنی و به خاطر دیگران به خطر بیافتی، به مراحل بالاتر هدایت میشوی. ولی اگر بیخیال دیگران باشی و تنها به خودت اهمیت بدهی، حتی اگر سالیان دراز هم تمرین معنوی داشته باشی، هیچ فایدهای نخواهد داشت.
عشق خیلی مهم است زیرا که خدا همان عشق است. اگر عشق داشته باشیم، با خدا در وحدتیم و با او یکسانیم.
استاد اعظم چینگ های
ترجمه درکانال12&12
—---------------------------------
عبادت بجز خدمت خلق نیست
به تسبیحُ سجاده و دَلق نیست
—---------------------------------
بی عشق جهان بلاست یکسر
ناکامی و ابتلاست یکسر
نوربخش

