قبل از آمدن به گروه و در حقیقت پیش از آشنا شدن با برنامه من از بحرانی به بحران دیگر رانده می شدم و مانند یک کشتی بدون ناخدا ناگزیر از غرق شدن بر روی صخره ها ی نومیدی و درماندگی خود بودم . امروز بر خلاف گذشته من از طرف خداوند راهنمایی می شوم . گاهی تنها پاسخ آرامش است و اطمینان به اینکه همه چیز به خوبی پیش می رود. اگر چه ایامی هست که من باید منتظر بمانم تا نتایج مشهود گردند .
آیا من باور دارم که سرانجام تمام کارها به صلاح افراد است ؟
آیا من انتظار دارم که خداوند بلافاصله پاسخ درخواستهای مرا بدهد ؟
آیا من می توانم که با صبر و متانت حضور خداوند را احساس کنم ؟
آیا من قادر به احساس گرما و آرامشی هستم که خداوند به نشانه اينکه من سر انجام انتخابهای درستی را انجام داده ام جهت اطمینان من ایجادکرده است ؟
" صبور باش پیام خداوند خواهد رسید"پ