دوازده قدم ودوازده سنت

مشارکت،تجربه،نیرو،امید"نارانان"2 اسفند

ایفای نقش
21 فوریه 2اسفند
قدم دو مجددا تاکید میکند که شاید عاجز باشم اما تنها و در مانده نیستم.بعد از چند ماه که هفته ای سه یا چهار بار در جلسات شرکت کردم در یافتم که صد در صد برایم ضروری بود تا یک نیروی بزرگتر از خودم را بپذیرم و باور کنم.من تشویق شدم و آزاد بودم تا هر روشی را که برایم کار می کندپیدا کنم.
من این مفهوم ：که به روش خودم کارها را انجام دهم دوست دارم ولو اینکه شاید عقیده و باور من مرسوم نباشد.من از "ایفای نقش"به عنوان یک ابزاراستفاده میکنم .تظاهر ونقش بازی کردن ابزارهای فوق العاده ای بودن که ازبچگی استفاده می کردم.بنا بر این تصمیم گرفتم از آن استفاده کنم دلیلی نداشت که در زندگی بزرگسالی ام کار برد نداشته باشد.ابزارها فقط زمانی کار میکند که از آنها استفاده شود.به طور یقین هیچ چیزی از دست نخواهد رفت بلکه چیزهای زیادی هم به دست می آید.حتی وقتی با دیوانگی ناشی از اعتیاد دیگران روبه رو شوم اگر عاقلانه "نقس بازی کنم"همیشه امکان تسکین وجود دارد.
میلیون ها انسان در سراسر جهان هر یک با دیدگاه و درک منحصر به فرد از یک نیروی بزرگتر از خودشان به این باور رسیده اند.من برنامه ریزی کرده ام تا ابزار"ایفای نقش "برایم کار کند.
تفکری برای امروز：
دانستن این که نیرویی بزرگتر از خودم دارم که همیشه در لحظات سخت برای کمک به من در دسترس است به من احساس امنیت و آرامش می دهد .فقط کافی است به انجام سهم ونقش ام تمایل داشته باشم و باور کنم .گاهی به این معنی است که "باید وانمود کنم تا اتفاق بیفتد."