2 اسفند
مسیر زندگی به سمت رُشد و تعالی در حرکت است، وظیفهی هر انسانی این است که خودش را با این حرکت اجباری تطبیق دهد. تا از قافله عقب نماند. این حرکت قالب، وجه مشترک تمام موجودات در طبیعت میباشد. میگویند خواست و ارادهی خداوند در این راستا متجلی است. امروز اگر من طالب دوستی و عشق به خود و همنوع باشم به طور یقین خداوند به عنوان خالق من از عشق و دوستی خودش به من عطا کرده است. امروز سعی میکنم با کمک به همنوع و همدردان و دوست داشتن آنها خودم را در جهت حرکت به سوی رُشد و تکامل آماده کنم. امروز دعا میکنم که خداوند مرا به جهتی هدایت کند، که بیشتر دوست داشته باشم تا جایی که آنها هم مرا به همان اندازه که دوستشان دارم دوست داشته باشند. آیا آمادگی دارم تا خداوند عشق حقیقی که برگرفته از وجود پرمُهر خودش میباشد، به جای وابستگیهای کاذب و هموابستگیهای دردناک که من به مرور آن را کسب کردهام جایگزین کند؟ امروز زاویهی جدیدی از عشق در مقابل دیدگانم قرار گرفته است و من حق انتخاب دارم.
عشق حقیقی خود خداوند است!

