دوازده قدم ودوازده سنت

کسانی که ایمان ندارند، اغلب احساس می کنند خداوند به آنان پشت کرده است. از دیدگاه این دسته ، مذهب عرفی هم بیشتر مانند یک بنگاه تجاری است؛ به علاوه ، دعا کردن هم هرگز کمکی نکرده است.
چاره ی این کار؛ در کیفیت ایمان است نه در کمیت آن. واقعیت این است که ما هیچ وقت دوازده قدم را برای این به کار نگرفته ایم که سهم خود را ادا کنیم تا مسیر فیض شفابخش خداوند جهت درمان وسواس ما باز شود .
ما هرگز نقص هایی را که در شخصیتمان وجود دارد نپذیرفته ایم و صدماتی را که به دیگران (و همچنین به خودمان) زده ایم، جبران نکرده ایم، یا هرگز سعی نکرده ایم به دور از خودخواهی به شخص دیگری که مبتلا به وسواس است، کمک کنیم .

~وسواسی های گمنام
قدم دوم