دوازده قدم ودوازده سنت

نگون‌بختی انتخابی است 20 آذر
«هیچ کس ما را به تسلیم در برابر نگون‌بختی وادار نمیکند.»
کتاب پایه
v
به یاد آوردن اینکه زمانی چقدر نسبت به تسلیم در برابر بهبودی بیمیل بودیم، خندهدار است. ظاهراً تصور میکردیم که به عنوان معتادان در حال مصرف زندگی رضایتبخش و شگفتانگیزی داریم و ترک مواد مخدر بدتر از محکومیت به اعمال شاقه است. در حقیقت، درست بر عکس بود: زندگی ما مصیبتبار بود، اما از تعویض آن مصیبت آشنا با بهبودی ناشناخته واهمه داشتیم.
زندگی در مصیبت و بدبختی در دوران بهبودی نیز ممکن است، ولیکن لزوماً این طور نیست. هیچ کس ما را به کارکرد قدمها، رفتن به جلسات یا کار کردن با راهنما وادار نمیکند. هیچ نیروی شبه نظامی در NA وجود ندارد که ما را وادار به انجام کارهایی کند که ما را از درد و رنج رها میکند. اما قطعاً حق انتخابی داریم. تاکنون انتخاب کردهایم که به خاطر سلامت عقل و بهبودی، مصیبت اعتیاد فعال را کنار بگذاریم. اکنون اگر آماده تعویض مصیبت امروز با آرامشی حتی بیشتر هستیم، ابزاری را برای انجام این کار در اختیار داریم—اگر واقعاً تمایل داشته باشیم.
v
فقط برای امروز: مجبور نیستم که در نگون‌بختی زندگی کنم، مگر اینکه واقعاً این طور بخواهم. امروز، مصیبت خود را با مزایای بهبودی تعویض میکنم.