دوازده قدم ودوازده سنت

16 آذر
امروز دلایل زیادی جهت شکرگزاری دارم مثلاً: بیماریم تحت کنترل درآمده است، از سلامتی جسمی و روانی بهره‌مند هستم، اتفاقات خوبی در زندگیم افتاده است. از جمله این که دوستان خوبی پیدا کرده‌ام، به جایی احساس تعلق دارم، که مرا دوست دارند، اکنون تکلیف خود را می‌دانم و دیگر سرگردان این موضوع نیستم، که چرا به این دنیا پا گذاشته‌ام. اکنون دوستانی دارم که اجازه می‌دهند تا آنها را دوست داشته باشم، مرا به خاطر خودم و بیماریم دوست دارند و در هر موقعیتی حاضرند مرا کمک کنند و ... امروز اگر با دقت به داشته‌هایم نگاه کنم، هرگز مقایسه‌ها مرا گرفتار تارهای نامریی خود نمی‌کنند. دیگر احساس رقت‌انگیزی نسبت به بیچارگی و عجز خودم ندارم. اکنون می‌توانم این داشته‌ها را جزء ثروت با ارزشی به حساب بیاورم، که تنها خداوند آنها را به من هدیه داده است. خداوندا: مرا یاری کن تا همیشه با سپاسگزاری از داشته‌هایم، به افکار و رفتارهای ناسالم و منفی بیمارگونه‌ام فرصت فعالیت در درونم ندهم. آیا با توجه به افکار و رفتارهای منفی‌گرایانه، نمی‌خواهم کفه‌ی ترازوی داشته‌هایم را سبک‌تر ‌کنم؟
عجز و داشته‌هایم، شما را دوست دارم!