ﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺯﻭﺩ ﺩﺭ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻴﻢ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﻫﺪﻳﻪ ﺮﺍﻧﺒﻬﺎﻱ ﺑﻬﺒﻮﺩﻱ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﻛﻨﻴﻢ ، ﻣﺮ ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻳﺮﺍﻥ ﺑﺒﺨﺸﻴﻢ . ﻣﺎ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺍﻣﻴﺪ ﺑﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﺯﻧﺪﻲ ﻏﻨﻲ ﻭ ﺭﺍﺿﻲ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﻴﻤﻮﺩﻥ ﺭﺍﻫﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻃﻲ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ ، ﺑﻪ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﺑﺬﺍﺭﻳﻢ . ﻣﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ ﻭ ﺭﻫﺠﻮﻳﻲ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ .
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺧﺪﻣﺖ ﺍﻳﺜﺎﺭﺮﺍﻧﻪ ، ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺗﻼﺵ ﻫﺎﻱ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﻚ ﺯﻧﺪﻲ ﺎﻙ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺩﺭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻱ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻳﺎﺑﺪ . ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﻌﺘﺎﺩ ﺩﻳﺮ ، ﻛﻤﻚ ﻛﻲ ﻛﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﻌﺘﺎﺩﺍﻥ ﻤﻨﺎﻡ ﻣﺴﺘﺤﻜﻢ ﺗﺮ ﺷﻮﺩ . ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺎ ﺑﻴﻦ ﺮ ﻴﺰ ﻫﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺍﻳﻢ .
ﻣﺜﻼ : ﻭﻗﺘﻲ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ ، ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻓﺮﺻﺘﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﻌﺘﺎﺩ ﺩﻳﺮ ﻣﻲ ﺩﻫﻴﻢ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺸﺶ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﻌﺘﺎﺩ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ ، ﺑﺎﻻﺗﺮﻳﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﻭ ﺟﺎﻳﺰﻩ ﻧﺼﻴﺐ ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ . ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ ﻭ ﺭﻫﺠﻮﻳﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻓﺮﺻﺘﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ ﺗﺎﺯﻩ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﻣﺎ ، ﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺳﺎﺳﺬﺍﺭﻱ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ .
ﻏﻨﺎﻱ ﺭﻭﺣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﺨﺸﺶ ﺑﻪ ﺩﻳﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﻳﻢ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺩﻻﻳﻠﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ ﺩﺭ NA ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ . ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻜﻞ ، ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﻲ ﺁﻥ ﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻱ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻳﻢ ﺑﺎ ﺩﻳﺮﺍﻥ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ ، ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺮﺮﺩﺍﻧﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.