دوازده قدم ودوازده سنت

دوم آبان
قبل از اینکه الانان را پیدا کنم ،خشم و رنجش ساعات بیداری مرا مسموم کرده بود.من می توانم با توجیه کردن احساساتم آتش یک خشمک را روزها یا سالها در خود پنهان کنم.
امروز گرچه توجه به احساساتم اهمیت دارد،اما مجبور نیستم مرتب شکایات خود را یک به یک شرح دهم.ضرورتی نداره همواره مرور کنم که چگونه صدمه دیده ام،سرزنش کرده یا حسادت های خود را معین کنم.
در منتیچه ممکن نیست هر مشکلی را با شخص مورد نظر که از او رنجش دارم حل کنم اگرچه ممکن است عنوان کردن آن خوشایند باشد.من تنها می خواهماز خشم خود رهایی پیدا کنم زیرا خشم باعث میشود نتوانم خوشی و لذت را در خود تجربه کنم.
تلاش می کنم انرژی خود را جایی صرف کنم که کار مفیدی انجام شود.من قدم های ششم و هفتم را به کار میگیرم،چرا که آنها برای من راهی در جهت رهایی از خشم و رنجش و روی کردن به نیروی برترم هستند.من می خواهم کاملا اماده شوم که نیروی برترم آنرا برطرف کند و عاجزانه از او طلب کمک میکنم مرا یاری کند.
یادآوری امروز
اگر من از خشم خود جلوگیری کنم،می توانم به سادگی در لحظه حال طلب آسودگی خاطر و آرامش کنم.به خود یادآوری میکنم که اینآرامش در زمانی که خدا بخواهد فرا میرسد،تا آن زمان من میتوانم کاملا رشد کنم وصبورانه منتظر باشم.
"با مشت های گره کرده هیچکس نمیتواند به روشنی فکر کند."