دوازده قدم ودوازده سنت

30 مهر گاهی رُشد پیدا کردن و تغییرات ما به سختی قابل تشخیص است. بهتر است بگوییم که برای خودمان این گونه است، ولی دیگران به راحتی رشد و تغییرات ما را مشاهده می‌کنند. ما به دلیل داشتن جنبه‌ی بیماریمان انتظار بهبودی فوری را داریم. یعنی کمال‌طلبی جزء بیماری من است. وجود این بیماری در من باعث می‌شود که بخواهم فوراً نتیجه بگیرم، اگر چنین نشود حالم خراب می‌شود، چون فوری دچار ناامیدی و یأس می‌شوم. به خصوص وقتی که انتظاراتم از خودم برآورده نمی‌شود و یا در حال تضاد با خواسته‌هایم هستند. امروز به خودم فرصت اشتباه کردن را می‌دهم. درحالیکه سعی دارم اگر به‌کسی صدمه زدم، فوراً جبران کنم. می‌دانم که قدیس نیستم و هرگز هم نخواهد شد. ولی می‌توانم با پذیرش شرایط و دیگران و خودم انتظاراتم را کم کنم و بدانم که رفتار و تغییراتم به مرور به آرامی شکل خواهند گرفت. می‌دانم که مراحل تغییرات و رُشد پیدا کردنم ادامه‌دار است، اگر دستم در دستان دوستان در برنامه باشد و به نیروی‌برترم باور داشسته باشم، مطمئناً به سوی زندگی بهتر هدایت می‌شوم! من باید درس صبر کردن و داشتن را بیاموزم. شهر رم یک روزه ساخته نشده است!