دوازده قدم ودوازده سنت

در این لحظه زندگی کن...
19اکتبر 27مهر
من با زندگی در اینجا و در زمان حال مشکل دارم .زمان زیادی برد اما بلاخره فهمیدم که نمی توانم شوهر معتادم را درمان کنم و از اوجدا شدم.با چهار بچه کوچک احساس کردم که برای اعضای دیگر انجمن خوب است که روز به روز زندگی کنند اما من باید به فکر آینده بچه هایم باشم.اگر به خاطر مصرف پدرشان درست مثل او مرا سر زنش کنندچه؟؟!
اگر خودشان معتاد شوند چه؟؟
آیا می توانم برای آنها پدر و مادر باشم؟؟
اخیرا چیزی خواندم که فکرم را تغییر داد："وقتی ما روی لحظه حال تمرکز می کنیم آن لحظه را عمیق تر زندگی می کنیم و رضایت خاطری به دست می آوریم که وقتی افسوس گذشته را می خوریم ونگران آینده بودیم آن را نمی شناختیم هر چیزی که اکنون اتفاق می افتد تمام آن چیزی است که می توانم مدیریت کنم و به آن نیاز دارم."
به طور حتم هنوز نگرانم اما به شرطی که اجازه ندهم مرا از پا بیندازد خوب است.اکنون از خودم می پرسم ："آیا امروز بچه هایم خوشحالند؟ آیا کاری هست که بتوانم انجام دهم تا از امروز خاطره بهتری برایشان بسازم؟"
فکر می کنم دلیل اینکه می توانم این کار را انجام دهم این است که من بلاخره با جایی که اکنون هستم و با کسی که هستم در صلح هستم .برای امروز و درست برای همین اکنون سپاسگزارم.
تفکری برای امروز：
من در لحظه زندگی می کنم .نمی توانم آینده را ببینم.من به گذشته نگاهی اجمالی خواهم کرد.نه اینکه مات و مبهوت به آن خیره شوم.